παραλληλεπίπεδος
παραλληλεπίπεδος, with parallel surfaces
παραλληλ-επίπεδος, ον,
- with parallel surfaces, πλινθίς Iamb. in Nic. p.95 P., al.
- 2 π. ἀριθμός, number which is the product of three factors, two of which are equal, Nicom. Ar. 2.16.
παραλληλ·επίπεδος, ος, ον [ῐ]
1 en forme de parallélépipède, Eucl. Elem. 11, 25 ; Plut. M. 1080b ; Jambl. Nicom. ar. 134a ||
2 π. ἀριθμός, nombre formé de trois facteurs dont deux sont égaux, Nicom. Arithm. 2, 15, 1 Hoche.
Étym. π. ἐπίπεδον.