παράληρος
παράληρος, raving, delirious
παράληρ-ος, ον,
- raving, delirious, Hp. Epid. 1.2, Ph. 1.387, etc.
- II as Subst., = παραλήρησις, Hp. Epid. 3.17.ζʹ, Suid. s.v. λῆρος.
παράληρος, ος, ον, qui déraisonne, qui radote, Hpc. Epid. 1, 940 ; Phil. 1, 387, etc. ; subst. τὸ π. Hpc. 1103e, délire.
Étym. παραληρέω.
παράληρος, albern redend, Hippocr. u. Sp.