παραλογιστικός
παραλογιστικός, fallacious
παραλογ-ιστικός, ή, όν,
- fallacious, Arist. Rh. 1367b4; given to fallacious reasoning, Id. SE 172b3, Jul. Or. 7.216a. Adv. -κῶς Poll. 9.135; gloss on παραβλήδην, Sch. A.R. 3.107.
παραλογιστικός, ή, όν, qui concerne l’art de tromper par des raisonnements captieux, Arstt. Rhet. 1, 9, 29, etc.
Étym. παραλογίζομαι.
παραλογιστικός, ή, όν, zum Betrügen, Täuschen durch falsche Rechnungen od. Trugschlüsse gehörig ; Arist. rhet. 1.9 ; Pol. 9.13.5 ; Erklärung von αἱμύλιος, Schol. Od. 1.56. – Auch adv., Schol. Ap.Rh. 3.107.
παραλογιστικός
from παραλογίζομαι
παραλογιστικός, ή, όν
- fallacious, Arist.