παραλογιστικός
παραλογιστικός, fallacious
Could not find παραλογιστικὸν in Logeion dictionaries.
παραλογιστικὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of παραλογιστικός
παραλογ-ιστικός, ή, όν,
- fallacious, Arist. Rh. 1367b4; given to fallacious reasoning, Id. SE 172b3, Jul. Or. 7.216a. Adv. -κῶς Poll. 9.135; gloss on παραβλήδην, Sch. A.R. 3.107.
παραλογιστικός, ή, όν, qui concerne l’art de tromper par des raisonnements captieux, Arstt. Rhet. 1, 9, 29, etc.
Étym. παραλογίζομαι.
παραλογιστικός, ή, όν, zum Betrügen, Täuschen durch falsche Rechnungen od. Trugschlüsse gehörig ; Arist. rhet. 1.9 ; Pol. 9.13.5 ; Erklärung von αἱμύλιος, Schol. Od. 1.56. – Auch adv., Schol. Ap.Rh. 3.107.
παραλογιστικός
from παραλογίζομαι
παραλογιστικός, ή, όν
- fallacious, Arist.