παραπόλλυμι
παραπόλλυμι, to destroy besides
Could not find παραπολόμενον in Logeion dictionaries.
παραπολόμενον aorist middle participle masculine accusative singular, aorist middle participle neuter accusative singular, aorist middle participle neuter nominative singular, aorist middle participle neuter vocative singular of παραπόλλυμι
παραπόλλυμι,
- destroy, consume or spend to no purpose, waste, lose, τὸν αῦλον Plu. Virt. doc. 2.439e, cf. Gal. UP 12.5; καιρόν Charito 1.7; ἡλικίαν τὴν ἐκ τῆς Ἰταλίας D.C. 74.2:—more freq. in Med. and Pass., with pf. 2 παραπόλωλα, perish, παραπολεῖ βοώμενος Ar. V. 1228; παραπόλωλεν ἡ τέχνη Dionys.Com. 2.35; ἠτίμωται καὶ παραπόλωλεν D. 21.91; ἀκαρὴς παραπόλωλας Men. 835; ὁ βίος μελλησμῷ παραπόλλυται Epicur. Sent. Vat. 14; λιμῷ παραπολοῦμαι PCair.Zen. 160.5 (iii B. C.), cf. PPetr. 3 p.74 (iii B.C.), Sor. 1.31; οἷος τεχνίτης παραπόλλυμαι, = qualis artifex pereo! D.C. 63.29.
παρ·απόλλυμι, perdre en outre, acc. Plut. M. 439e ; DC. 74, 2 ||
Moy. (f. -απολοῦμαι, pf. 2 -απόλωλα)
1 aller à sa perte, Ar. Vesp. 1228 ||
2 être ruiné ou perdu complètement, Dém. 543 fin.
παραπόλλυμι, [ῡ], (ὄλλυμι), daneben, dabei vernichten, töten, DC. 74.2 ; τὸ ναῦλον, verlieren, Plut. virt. doceri posse 2. – Häufig im med. dabei umkommen, zu Grunde gehen, παραπολεῖ βοώμενος, Ar. Vesp. 1228 ; ὁ μὲν ἠτίμωται καὶ παραπόλωλεν, Dem. 21.91 ; παραπόληται Luc. Nigr. 13, u. öfter bei Sp.
παραπόλλυμι
- 1to destroy besides:—Mid., with perf. 2 παραπόλωλα, to perish besides, παραπολεῖ (2nd sg. fut.) Ar.
- 2to be ruined undeservedly, Dem.