παράφημι

παράφημι, poet. παραίφημι and πάρφημι,

• speak gently to, advise, μητρὶ δʼ ἐγὼ παράφημι Il. 1.577:—Med., persuade, appease, μνηστῆρας μαλακοῖς ἐπέεσσι παρφάσθαι Od. 16.287, 19.6; τινʼ ἄλλον παρφάμενος ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις πολέμοιο Il. 12.249, cf. Od. 2.189; μαλακοῖσι παραιφάμενοι ἐπέεσσιν Hes. Th. 90, cf. Parm. 1.15.
• • • 2 freq. with collat. notion of deceit, speak deceitfully or insincerely, παρφάμεν ὅρκον, λόγον, Pi. O. 7.66, P. 9.43:—Med., πολλά μιν παρφαμένα beguiling him, Id. N. 5.32.

παράφημι, (φημί), wie παραμυθέομαι, zureden, raten, μητρὶ δʼ ἐγὼ παράφημι, καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ, Il. 1.577 ; u. im med. ermahnen, bereden, beschwichtigen, μνηστῆρας παρφάσθαι Od. 16.287, 19.6 ; h.Cer. 337 ; auch ἐπέεσσι παρφάμενος u. παραιφάμενος, Il. 12.249, 24.771, Od. 2.189 ; Hes. Th. 29 ; gew. mit dem Nebenbegriffe listiger Ueberredung od. Täuschung ; vgl. Pind. θεῶν δʼ ὅρκον μέγαν μὴ παρφάμεν, Ol. 7.65, wie παρφάμεν τοῦτον λόγον P. 9.43 ; sp.D., wie τοῖα παραιφαμένη κατέρυκεν Ap.Rh. 2.287, öfter ; Orph. Arg. 95, μείλιχα παρφαμένη δὲ τὸν ὃν πόσιν, 1317 ; u. geradezu hintergehen, täuschen.

παράφημι

[παρα- 4.]

Pres. pple. mid. παραιφάμενος (παραι-, παρα-) Il. 24.771. παρφάμενος (παρ-, παρα-) Il. 12.249 : Od. 2.189.

Infin. παρφάσθαι Od. 16.287, Od. 19.6.

• • 1

    To give counsel or advice.

    With dat. and infin. : μητρὶ παράφημι πατρὶ ἐπὶ ἦρα φέρειν Il. 1.577.

  • 2

    To induce to a course of action, persuade, prevail upon, win over.

    In mid. : παρφάμενος ἐπέεσσιν Il. 12.249. Cf. Il. 24.771 : Od. 2.189.

  • 3

    To use evasive speech to, put off.

    In mid. : μνηστῆρας μαλακοῖς ἐπέεσσι παρφάσθαι Od. 16.287= Od. 19.6.

For Pindar, see also: πάρφαμι

παράφημι , mid. aor. inf. παρφάσθαι, part. παρφάμενος, παραιφάμενος: ad- vise, Il. 1.577; mid., mislead, delude, appease, Il. 24.771.

παράφημι poet. παραί-φημι poet. πάρ-φημι

• • • 1to speak gently to, to advise, c. dat., Il.:—Mid. to persuade, appease, c. acc., Hom.
    • 2to speak deceitfully or insincerely, Pind.; and, in Mid., Pind.