παραφθάνω

παρα-φθάνω [ᾰν], aor. 2 παρέφθην, part. Act. and Med. παραφθάς, -φθάμενος (the only tense used by Hom.):—

• overtake, outstrip, τοσσάκι μιν . . ἀποστρέψασκε παραφθάς Il. 22.197; εἰ δʼ ἄμμε παραφθαίῃσι πόδεσσιν (nisi leg. -φθήῃσι) 10.346; κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον 23.515; of a horse, win a race, Paus. 5.8.8, cf. Hld. 4.4.

παραφθάνω, (φθάνω), zuvorkommen, bes. im Laufe übertreffen, einholen, τινά, εἰ δʼ ἄμμε παραφθαίησι (opt. für παραφθαίη) πόδεσσιν, Il. 10.346 ; παραφθάς, 22.197 ; u. eben so im med., οὔτι τάχει γε παραφθάμενος Μενέλαον, 23.515 ; Sp. auch nur im aor. παρέφθην, Paus. 5.8.8, Heliod. 4.7.

†παραφθάνω

[παρα- 3.]

3 sing. aor. opt. παραφθαίησι (app. formed on the analogy of subjunctives in -ῃσι) Il. 10.346.

Pple. παραφθάς Il. 22.197.

Aor. pple. mid. παραφθάμενος Il. 23.515.

To outstrip, get ahead of : ἄμμε Il. 10.346. Cf. Il. 22.197.

In mid. Il. 23.515.

παραφθάνω , aor. 2 opt. παραφθαίησι, part. παραφθάς, mid. παραφθάμενος: overtake, pass by. (Il.)

παραφθάνω aor2 παρέφθην part. act.. παραφθάς part mid. -φθάμενος

• to overtake, outstrip, Il.; εἰ δʼ ἄμμε παραφθαίησι πόδεσσι (Epic 3rd sg. opt.) Il.