παρεντείνω
παρεντείνω, to rouse to exertion
Could not find παρεντεινάμενον in Logeion dictionaries.
παρεντεινάμενον aorist middle participle masculine accusative singular, aorist middle participle neuter accusative singular, aorist middle participle neuter nominative singular, aorist middle participle neuter vocative singular of παρεντείνω
παρεν-τείνω,
- stretch beside, in Med., ταῖς ἑπτὰ χορδαῖς δύο παρεντεινάμενος Plu. Profect. 2.84a.
- II π. τὴν φωνήν strain, exert, it, QConv. ib. 623b, cf. D.H. Dem. 54; aggravate, τὰς ἐντάσεις Ruf. Sat.Gon. 43.
- III π. τὸν Ἀναξαγόραν interlarded his speech with A.’s doctrines, Plu. Per. 8.
παρ·εντείνω, tendre fortement, acc. Ruf. p. 145 ; tendre une nouvelle corde sur un instrument, c. à d. ajouter à son éloquence des ressources nouvelles, Plut. Per. 8 ||
Moy. m. sign. Plut. M. 84a.
παρεντείνω, (τείνω), daneben, dazu spannen, Sp.; auch ἦχον, vom Redner, Dion.Hal. Dem. 54, wie φωνήν, Plut. Symp. 1.5.2.
παρεντείνω
fut. -τενῶ
- to rouse to exertion, Plut.