παρολισθαίνω
παρ·ολισθαίνω, réc. παρ·ολισθάνω (f. -ολισθήσω, ao. 2 -ώλισθον, pf. -ωλίσθηκα)
1 glisser de côté, de travers, abs. Hpc. Art. 792 ; εἴς τι, Diosc. Th. 11, dans qqe ch. ; fig. τινί, Plut. M. 698c, 701b, dans qqe ch. ||
2 se glisser secrètement, fig. avec εἰς et l’acc. Luc. Laps. 15.
παρολισθαίνω, u. παρολισθάνω (s. ὀλισθάνω), auf die Seite hingleiten, fallen, unvermerkt hineingleiten, -schlüpfen ; εἰς τὸ ἄμεινον παρώλισθον, Luc. pro lapsu 15 u. öfter, u. Plut., der σφαλλόμενα καὶ παρολισθαίνοντα vrbdt, Symp. 7.2.3.