πειρατήριον
πειρατήριον, ordeal
Found πειρατήριόν with different accentuation.
πειρατήριόν neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of πειρατήριον
πειρατήριόν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of πειρατήριος
πειρ-ᾱτήριον, Ion. πειρητ-, τό,
- = πεῖρα, φόνια πειρατήρια the trial for murder, E. IT 967, cf. LXX Jb. 7.1; test, Hp. Mul. 1.78, Nat. Mul. 96, Hld. 10.22; temptation, PLond.ined. 2491.8 (iv A. D.).
- II pirateʼs nest, Str. 14.5.7, Hld. 5.6 (pl.).
- 2 gang of brigands or pirates, LXX Ge. 49.19, D.H. 7.37, Ach.Tat. 6.21.
πειρατήριον, ου (τὸ) [ᾱ]
I (πειράω)
1 expérience, épreuve, Hpc. 677, 30 ||
2 épreuve judiciaire, Eur. I.T. 967 ; preuve, Hld. 10, 22 ||
II (πειρατής)
1 repaire de pirates, Plut. Pomp. 21 ||
2 troupe, ramassis de pirates, DH. 7, 37 ; A. Tat. 6, 21 ||
➳ Ion. πειρητήριον, Hpc. l. c.
Étym. πειράω.
1. jur. proces:
2. zeeroversbende.
πειρατήριον, [ᾱ], τό,
1) Aufenthalt der Seeräuber, Plut. Pomp. 21 auch Seeräuberscharen.
2) der Versuch, die Unternehmung, wie πεῖρα ; φόνια, Eur. I.T. 967, blutiges Prüfungsmittel, Folter, Blutgericht ; Probe, Heliod. u. a.Sp.; Versuchung zum Bösen, K.S.
1) Aufenthalt der Seeräuber, Plut. Pomp. 21 auch Seeräuberscharen.
2) der Versuch, die Unternehmung, wie πεῖρα ; φόνια, Eur. I.T. 967, blutiges Prüfungsmittel, Folter, Blutgericht ; Probe, Heliod. u. a.Sp.; Versuchung zum Bösen, K.S.
πειρατήριον
= πεῖρα
- Iφόνια πειρατήρια the murderous ordeal, Eur.
- IIa pirateʼs nest, Strab., Plut. from πειρᾱτής