πενταετής
πενταετής, five years old
Could not find πενταετεῖς in Logeion dictionaries.
πενταετεῖς masculine accusative plural, feminine accusative plural, masculine nominative plural, masculine vocative plural, feminine nominative plural, feminine vocative plural of πενταετής
πεντᾰετ-ής, ές, Att. πεντᾰέτης, ες (v. διέτης),
- = foreg. [πενταέτηρος] I [five years old], ἀπὸ πενταέτεος ἀρξάμενοι Hdt. 1.136; πενταετεῖ . . ἤθει ψυχῆς Pl. Lg. 793e:—fem. πεντᾰετίς, Plu. VOrat. 2.844a.
- II lasting five years, σπονδαί Th. 1.112 codd.; χρόνος IG 12(5).860.29 (Tenos): neut. as Adv., πεντάετες for five years, Od. 3.115.
πεντα·ετής, ής, ές :
1 de cinq ans, âgé de cinq ans, Hdt. 1, 136 ; Plat. Leg. 793e ||
2 qui dure cinq ans, Thc. 1, 112 ; adv. πεντάετες, Od. 3, 115, pendant cinq ans.
Étym. π. ἔτος.
πενταετής, ές, fünfjährig ; Her. 1.136 ; Thuc. 1.112 ; Plat. Legg. VII.793e ; Folgde, wie Plut.
πενταετής (ϝέτος): only neut. as adv., πενταετές, five years long, Od. 3.115†.
πενταετής
πεντα-ετής, ές
- Ifive years old, Hdt.
- IIof Time, lasting five years, Thuc.:— neut. adv. πεντάετες, for five years, Od.