πηρόω

πηρ-όω, Dor. πᾱρόω (v. infr.), (πηρός)

• maim, mutilate, esp. in the limbs, Ar. Ra. 623; ἐὰν παῖδας ὄντας πηρώσῃ τις castrate, Arist. HA 631 b31; αἴ κα σῦς καρταῖπος παρώσει GDI 4998i14 (Gortyn): more freq. in Pass., πηροῦται τὸ σκέλος τούτοισι Hp. Art. 60, cf. GDI l.c. i8; τὸ σκέλος πεπηρωμένος D. 18.67; πεπήρωται τοὺς ὀφθαλμούς Arist. HA 620a1, cf. Ephor. 1 J.; so of moles, lobsters, to be defective in point of eyes, claws, Arist. HA 491b34, PA 684a35; ὥσπερ πεπηρωμένον τετράπουν, of the seal, Id. HA 498a32; τὸ πηρωθὲν ἐν τῇ ὑστέρᾳ Id. GA 749a2, etc.
• • • 2 metaph., incapacitate, τέχνην . . πηρῶσαι Pl. Phdr. 257a; π. τὴν ἱστορίαν Str. 17.3.3:—Pass., πεπηρωμένος πρὸς ἀρετήν incapacitated for practising virtue, Arist. EN 1099b19; πρὸς τὴν γνῶσιν Anaxarch. ap. S.E. M. 7.55, cf. 298; πρὸς καρπογονίαν Thphr. CP 1.5.5.

πηρόω, lähmen, verletzen, verstümmeln ; κἄν τι πηρώσω γέ σοι τὸν παῖδα τύπτων, Ar. Ran. 622 ; τὴν ἐρωτικήν μοι τέχνην μήτε ἀφέλῃ μήτε πηρώσῃς διʼ ὀργήν, Plat. Phaedr. 257a ; bes. an den Gliedern od. Sinnenwerkzeugen verletzen, blenden u. dgl., τὸ σκέλος πεπηρωμένος, Dem. 18.67, wie γυῖα πηρωθείς Jacobs AP p. 147 ; τὸν βλέποντα ὑπὸ τοῦ πεπηρωμένου ὁδηγεῖσθαι, S.Emp. adv. math. 32 ; auch übertr., πεπηρωμένος πρὸς ἀρετήν, Arist. Eth. Nic. 1.9.4 ; πεπήρωται πρὸς γνῶσιν, S.Emp. adv.log. 1.55.

πηρόω, fut. -ώσω πηρός

• to lame, maim, mutilate, Ar.: —Pass., πεπηρωμένος maimed, Dem.: metaph., πεπηρωμένος πρὸς ἀρετήν incapacitated for reaching virtue, Arist.