περικλάω
περικλάω, to break
Could not find περικλάσαντες in Logeion dictionaries.
περικλάσαντες aorist active participle masculine nominative plural, aorist active participle masculine vocative plural of περικλάω
περικλάσαντες aorist active participle masculine nominative plural, aorist active participle masculine vocative plural of περικλάζω
περι-κλάω,
- twist round, bend, [τὴν φλόγα] Thphr. Ign. 53; τοὺς ἀγκῶνας LXX 4 Ma. 10.6: but usu. break off, [τὰς δρῦς] Ael. VH 9.18; τῷ κράνει π. τὸ ξίφος break it round the helmet, Plu. Sull. 14:—Pass., περικεκλασμέναι ῥάβδοι Thphr. HP 4.6.10; περικλασθήσονται κλῶνες LXX Wi. 4.5; κολοσσὸς -κλασθεὶς ἀπὸ τῶν γονάτων Str. 14.25; περικλώμενα τοῖς αὑτῶν βρίθεσι bent and broken by . ., Plu. Sull. 12; περικεκλασμένον σχῆμα bent and bowed down, Id. 2.878c; of persons, τοῖς σώμασι -κλώμενοι Arist. Phgn. 813a16, cf. Theoc. 21.48; but also, arched, θώραξ Gal. 18(1).420; περικλώμενος κλύδων J. AJ 15.9.6.
- 2 in Optics, refract, Cleom. 2.1 (Pass.).
- II wheel an army round to the right or left, ἐπὶ δόρυ or ἐπʼ ἀσπίδα Plb. 11.12.4, cf. 11.23.2; also π. τὸν Τίβεριν ἐπὶ τὸ Κίρκαιον divert it, Plu. Caes. 58.
- 2 Pass., of missiles, ricochet, Ph. Bel. 79.19.
- III τόποι περικεκλασμένοι rough, broken ground, Plb. 12.20.6; so λόφοι περικεκλ. Id. 18.22.9; οἰκίαι περικεκλ. houses on such ground, Id. 9.26A.7; περικεκλασμένας λόφοις ἐρημίας Onos. 6.7.
περι·κλάω-ῶ [ᾰ à tous les temps]
1 briser autour, briser en recourbant (un arbre) acc. El. V.H. 9, 18 ; τὸ πνεῦμα περικλᾷ, Th. Ign. 53, le vent refoule (la flamme) ; π. τῷ κράνει τὸ ξίφος, Plut. Syll. 17, briser son épée sur le casque de qqn ; au pass. φύλλα περικεκλασμένα, Th. H.P. 4, 6, 10, feuilles déchirées en se recourbant ||
2 faire fléchir, courber, faire obliquer : τὸν Τίβεριν ἐπὶ τὸ Κίρκαιον, Plut. Cæs. 58, détourner le Tibre vers Circæum ; δύναμιν ἐπὶ δόρυ, Pol. 11, 12, 4, etc. faire obliquer à droite, p. opp. à ἐπ’ ἀσπίδα ; avec un acc. : τινα, Pol. 11, 22, 2, attaquer qqn de flanc ; au pass. τόπος περικεκλασμένος, Pol. 9, 21, 7, terrain coupé ; πόλεις περικεκλασμέναι, Pol. 18, 5, 9, villes situées sur des terrains accidentés ||
Moy. s’appuyer autour de ou près de, avec πρός et le dat. Plut. M. 858d.
1. in tweeën slaan:
2. doen afbuigen:
2. περι-κλάω, Ion. en later Gr. περικλαίω, huilend omarmen, huilend omgeven: τὸ ... σῶμα περικλαύσας huilend met het lichaam in zijn armen Plut. Brut. 44.2.
περικλάω, (κλάω), umbrechen, Plut. Sull. 12 ; umbiegen, bes. das Heer im Bogen herumführen, περιέκλα τὴν δύναμιν ἐπὶ δόρυ, Pol. 11.12.4, vgl. 11.23.2 ; – τόποι περικεκλασμένοι, 12.20.6, unterbrochener, unebener Boden, ein koupiertes Terrain ; vgl. λόφοι περικ., 18.5.9 ; auch πόλεις περικεκλασμέναι, 9.21.7, die auf solchem Boden liegen ; – im med. = sich wonach umbiegen u. hinneigen, Plut. plac.phil. 1.4.
περικλάω
fut. -κλάσω
- to break one thing round or on another, τί τινι Plut.; π. τὸν Τίβεριν to divert it, Plut.