περικεράω
περικεράω, outflank
περικεράω, (κέρας)
- outflank, π. τοὺς ὑπεναντίους Plb. 11.1.5; ὑπὲρ τὰ θηρία Id. 5.84.8.
περι·κεράω-ῶ, cerner en déployant les ailes (d’une armée, etc.) Pol. 11, 1, 5, etc.
Étym. π. κέρας.
περικεράω, mit einem Heere umflügeln ; τοὺς ὑπεναντίους, Pol. 11.1.15 ; ὑπὲρ τὰ θηρία, 5.84.8.