περιφεύγω
περιφεύγω, to flee from, escape from
Could not find περιφεύγων in Logeion dictionaries.
περιφεύγων present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of περιφεύγω
περιφεύγω,
- flee from, escape, πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντε Il. 12.322; ψάμμος ἀριθμὸν περιπέφευγεν the sand escapes thy numbering, Pi. O. 2.98; π. τὴν φθοράν Pl. Lg. 677b; ῥαθυμίας Men. Mon. 467; ἔφοδον, πῦρ π., Plu. Superst. 2.171e.
- 2 abs., escape from illness, come out of it alive, D. 54.1, 28; π. ἐκ [κυναγχέων] v.l. in Hp. Prog. 23, cf. Arist. HA 604a10.
- 3 avoid especially, ὅπως μὴ . . ἔσται Hp. Fract. 48.
περι·φεύγω, parvenir à fuir, à échapper à, acc. Pd. O. 2, 78 ; Plat. Leg. 677b ; Plut. M. 171f, etc. ; ἐκ νόσου, Hpc. 45, 14 ; Arstt. H.A. 8, 22, 2, se tirer d’une maladie, abs. Dém. 1256, 4 ; 1265, 24.
1. ontkomen, ontsnappen aan, met acc.
2. voorzichtig zijn, oppassen, met
περιφεύγω, (φεύγω), entfliehen, entkommen, vermeiden ; in tmesi, πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντε, Il. 12.322 ; c. accus., ψάμμος ἀριθμὸν περιφεύγει, der Sand flieht die Zahl, läßt sich nicht zählen, Pind. Ol. 2.108, περιφυγόντες τὴν φθοράν, Plat. Legg. III.677b, Dem. 54.1 u. öfter, u. Sp.
περιφεύγω
- 1elude met. ψάμμος ἀριθμὸν περιπέφευγεν O. 2.98
περιφεύγω
fut. -φεύξομαι
- to flee from, escape from, c. acc., Il.; ψάμμος ἀριθμὸν π. the sand mocks thy numbering, Pind.:—absol. to escape from illness, Dem.