περιφεύγω

περιφεύγω,

• flee from, escape, πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντε Il. 12.322; ψάμμος ἀριθμὸν περιπέφευγεν the sand escapes thy numbering, Pi. O. 2.98; π. τὴν φθοράν Pl. Lg. 677b; ῥαθυμίας Men. Mon. 467; ἔφοδον, πῦρ π., Plu. Superst. 2.171e.
• • • 2 abs., escape from illness, come out of it alive, D. 54.1, 28; π. ἐκ [κυναγχέων] v.l. in Hp. Prog. 23, cf. Arist. HA 604a10.
    • 3 avoid especially, ὅπως μὴ . . ἔσται Hp. Fract. 48.

περιφεύγω, (φεύγω), entfliehen, entkommen, vermeiden ; in tmesi, πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντε, Il. 12.322 ; c. accus., ψάμμος ἀριθμὸν περιφεύγει, der Sand flieht die Zahl, läßt sich nicht zählen, Pind. Ol. 2.108, περιφυγόντες τὴν φθοράν, Plat. Legg. III.677b, Dem. 54.1 u. öfter, u. Sp.

περιφεύγω

• 1elude met. ψάμμος ἀριθμὸν περιπέφευγεν O. 2.98

περιφεύγω fut. -φεύξομαι

• to flee from, escape from, c. acc., Il.; ψάμμος ἀριθμὸν π. the sand mocks thy numbering, Pind.:—absol. to escape from illness, Dem.