περιχάραξις
περιχάραξις, demarcation by incision
περι-χάραξις [χᾰ], εως, ἡ,
- demarcation by incision, Orib. 44.11.1; incision made for purposes of grafting, Gp. 10.77.2.
περιχάραξις, εως (ἡ) [χᾰ] action de graver ou de gratter tout autour, Orib. p. 6 Mai ; Geop. 10, 77, 2.
Étym. περιχαράσσω.
περιχάραξις, ἡ, das ringsumher oder am Rande Einschneiden, Ritzen, Sp.