πλανητικός
πλανητικός, disposed to wander
πλᾰν-ητικός, ή, όν,
- migratory, ἔθνος Str. 8.3.17.
- 2 unstable, irregular, τὰ ὑγρὰ π. ἐστι Arist. Pr. 940b4; π. κίνησις Cleom. 2.7.
- 3 of a planet, Vett.Val. 332.16.
πλανητικός, ή, όν [ᾰ]
1 errant, nomade, Str. 345 ||
2 instable, irrégulier, Arstt. Probl. 26, 2.
Étym. πλανάω.
πλανητικός, herumirrend, ἔθνος, Strab. 8.3.17 ; – irre machend.
πλανητικός
πλᾰνητικός, ή, όν
- disposed to wander, Strab.