πλεονεκτικός
πλεονεκτικός, disposed to take too much, greedy
Could not find πλεονεκτικόν in Logeion dictionaries.
πλεονεκτικόν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of πλεονεκτικός
πλεονεκτ-ικός, ή, όν,
- greedy, grasping, of persons, Isoc. 12.243; ἡ πονηρία -εκτικόν D. 25.24: Comp. and Sup. -ώτερος, -ώτατος, Arist. Pol. 1333b10, Rh. 1418b37. Adv. -κῶς Pl. Phd. 91b, OGI 665.16 (Egypt, i A. D.); π. ἔχειν πρός τινα D. 22.56; also, at an advantage, μάχεσθαι Aen.Tact. 16.18.
πλεονεκτικός, ή, όν, cupide, arrogant, violent, Isocr. 283d ; Dém. 777, 3, etc. ||
Cp. πλεονεκτικώτερος, Arstt. Pol. 7, 14, 15 ; sup. πλεονεκτώτατος, Arstt. Rhet. 3, 17, 17.
Étym. πλεονέκτης.
1. op winst gericht:
2. hebzuchtig;
πλεονεκτικός, ή, όν, zum πλεονέκτης gehörig, ihm eigen, in seiner Art, zur πλεονεξία geneigt, Isocr. 12.243 ; im adv., Plat. Phaed. 91b, vgl. πλεονεκτικῶς ἔχειν πρός τινα, Dem. 24.168, u. öfter ; πλεονεκτικὸν καὶ θηριώδη ζῆν βίον, Pol. 4.3.1 ; πλεονεκτικώτατος, 6.48.8.
πλεονεκτικός, ή, όν
- disposed to take too much, greedy, Dem., etc. adv. -κῶς, Plat.; πλ. ἔχειν Dem.