πολεμοποιός
πολεμοποιός, engaging in war
Could not find πολεμοποιόν in Logeion dictionaries.
πολεμοποιόν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of πολεμοποιός
πολεμο-ποιός, όν,
- making war, bellicose, π. ὁ τύραννος Arist. Pol. 1313b28, cf. Plu. Fort.Rom. 2.321f, Jul. ad Ath. 281b, etc.; π. ἵπποι Them. Or. 24.307b; διαβολή ib. 22.277c.
πολεμο·ποιός, ός, όν, qui excite une guerre, auteur d’une guerre, Arstt. Pol. 5, 11, 10 ; Plut. M. 321f, etc.
Étym. π. ποιέω.
πολεμοποιός, krieg, Feindseligkeiten erregend, auch verfeindend, zu Feinden machend ; Arist. Pol. 5.11, Plut. Popl. 21 u. a.Sp.
πολεμοποιός
πολεμο-ποιός, όν
ποίεω
- engaging in war, Arist.