πολυμαθής
πολυμαθής, having learnt much
Could not find πολυμαθὲς in Logeion dictionaries.
πολυμαθὲς feminine vocative singular, masculine vocative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of πολυμαθής
πολυ-μᾰθής, ές,
- having learnt or knowing much, Ar. V. 1175, Democr. 64, Pl. Lg. 811a: Comp. -έστερος Aristeas 137: Sup. -έστατος Phld. Vit. p.35 J.; Ἀριστοτέλης Ath. 9.398e, cf. Dam. Isid. 168, Lyd. Mag. 1.5.
πολυ·μαθής, ής, ές [ῠᾰ] qui sait beaucoup, très savant, Ar. Vesp. 1175 ; Plat. Leg. 810e.
Étym. π. μανθάνω.
πολυμαθής, ές, viel gelernt habend, viel wissend ; Ar. Vesp. 1175 ; Plat. Legg. VII.810e ; Xen. Mem. 4.4.6 ; Isocr. 1.18 ; superl. πολυμαθέστατος Luc. Philopatr. 13 ; Ath. XV.596a, wie Aristoteles.
πολυμαθής
πολῠ-μᾰθής, ές
μαθεῖν
- having learnt or knowing much, Ar., Plat.