πορεύσιμος
πορεύσιμος, that may be crossed, passable
Could not find πορεύσιμον in Logeion dictionaries.
πορεύσιμον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of πορεύσιμος
πορ-εύσιμος, ον, also η, ον Them. Or. 6.83c:—
- that may be crossed, passable, ἡ τοῦ ποταμοῦ ὁδὸς π. ἀνθρώποις ἐγίγνετο X. Cyr. 7.5.16; εἰ π. εἴη τὸ ἔδαφος τοῦ ποταμοῦ ib. 18; π. ἦν τὸ . . πέλαγος Pl. Ti. 24e; [θύραι] ἀνθρώποις π. Porph. Antr. 3; παρεχέτωσαν . . π. τὰς ὁδούς OGI 483.30 (Pergam.): in neut., [ὁδόν], ἥνπερ ἦν πορεύσιμον by which it was possible to pass, E. El. 1046.
- II Act., able to go or travel, Pl. Epin. 981d.
- 2 able to carry, π. ὄχημα τοῖς κομιζομένοις, of the sea, Plu. Util. 2.86e.
πορεύσιμος, ος, ον [ῐ]
I pass. ou intr.
1 où l’on peut passer, praticable, accessible, Eur. El. 1046 ; Xén. Cyr. 7, 5, 16 ; Plat. Tim. 24e, etc. ||
2 qui a la faculté de marcher, Plat. Epin. 981d ||
II act. qui peut transporter, Plut. M. 86e ||
➳ Fém. -η, Thém. 53d.
Étym. πορεύω.
1. pass. begaanbaar;
2. act. in staat te gaan.
πορεύσιμος, ον, gangbar, wegsam, ὁδός, Eur. El. 1046 ; τότε πορεύσιμον ἦν τὸ πέλαγος, Plat. Tim. 24e ; Xen. Cyr. 7.5.16. – Auch akt., fähig zu reisen, zu gehen, im Ggstz von μόνιμος, Plat. Epinom. 981d ; Plut. de cap. util. ex host. p. 270 sagt πορεύσιμον ὄχημα = πορεῖον.
πορεύσιμος, ον,
- that may be crossed, passable, Xen.:—of a road, possible to pass, Eur.