πόρθημα Save LSJ Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape πόρθ-ημα, ατος, τό, = sq., Plu. Sull. 16 (pl.). πόρθημα, ατος (τὸ) dévastation, ruine, pillage, Plut. Syll. 16 au pl. Étym. πορθέω. πόρθημα -ατος, τό [πορθέω] verwoesting. πόρθημα, τό, das Zerstörte, Plut. Sull. 16.