προσαγόρευμα
προσαγόρευμα, appellation, name
προσᾰγόρ-ευμα, ατος, τό,
- appellation, name, Phld. Rh. 2.239 S., D.H. Rh. 5.1; of the title ‘Imperator’, App. BC 2.44.
προσαγόρευμα, ατος (τὸ) [ᾰγ] parole qu’on adresse à qqn, DH. Rhet. 5, 1.
Étym. προσαγορεύω.
προσαγόρευμα, τό, Anrede, Benennung, Dion.Hal. rhet. 5.1.