προσαγορεύω
προσαγορεύω, προσαγορεύω, address, speak to (verb)
- address, greet, ἀλλήλους Hdt. 1.134, 2.80; δυστυχοῦντες οὐ προσαγορευόμεθα in misfortune we are not spoken to, Th. 6.16; π. τοὺς νέους διʼ εὐχῆς Pl. Lg. 823d; πόρρωθεν π. Thphr. Char. 5.2; ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς τοὺς φίλους π. Pl. Ep. 315b.
- 2 c. dupl. acc., address or greet as so and so, Δίκαν δέ νιν προσαγορεύομεν βροτοί A. Ch. 950 (lyr.); τὸν αὐτὸν πατέρα π. X. Cyr. 8.7.14; βασιλέα π. τινά Plu. Aem. 8:—Pass., ὑφʼ ὧν προσηγορεύθης ἡ Διὸς δάμαρ A. Pr. 834; -αγορευθεὶς αὐτοκράτωρ, Lat. imperator consalutatus, Plu. Pomp. 8, etc.
- 3 simply, call by name, call so and so, τὸν Ἀγαμέμνονα π. ποιμένα λαῶν X. Mem. 3.2.1; τί τὴν πόλιν προσαγορεύεις; Pl. R. 428d, cf. Grg. 474e, Sph. 216c, Lycurg. 26; π. τινὰ ὀνόματι Antipho 6.40, cf. Pl. Plt. 291e, Tht. 147e, etc.; ὀνομαστὶ π. X. Cyr. 5.3.47; τοῦτο τοὔνομα π. σφᾶς αὐτούς Plb. 1.8.1:— Pass., to be called, Hecat. 129J., etc.; π. ἑταίρα Anaxil. l.c.; λίθος Philem. l.c.; freq. in Pl., R. 597e, Phlb. 54a; τῷ τοῦ ὅλου ὀνόματι, ἑνὶ ὀν. π., Id. Smp. 205c, Sph. 219b, etc.
- 4 c. inf., πάσας ἡδονὰς ἀγαθὸν εἶναι προσαγορεύεις Id. Phlb. 13b, cf. Prt. 325a; π. τινὰ χαίρειν bid one hail or farewell, Ar. Pl. 323, Pl. Lg. 771a; also μετὰ τοῦ χαίρειν π. τινά Plu. Phoc. 17.
- II appeal to, in argument, τὰ τῶν θηρίων ἤθη dub. in Plu. Am. prol. 2.493c.
1. toespreken, groeten; met acc.:
2. (bij naam) noemen, aanspreken als,
2) benennen, nennen ; οὐκοῦν καὶ τἄλλα πάντα καλὰ προσαγορεύεις, Plat. Gorg. 474e ; τοὺς φιλοσόφους τοιούτους, so nenne ich die Philosophen, Soph. 216c ; πολλοῖς ὀνόμασι ταὐτὸν τοῦτο ἑκάστοτε προσαγορεύομεν, 251a, u. öfter ; auch pass., sowohl ἑνὶ προσαγορεύεσθαι ὀνόματι, 219b, als οὐκ ἀναγκαῖον αὐτῷ προσαγορεύεσθαι τοὔνομα, Polit. 259a (vgl. noch πάσας ἡδονὰς ἀγαθὸν εἶναι προσαγορεύεις, Phil. 13c, u. Schäfer zu Dion.Hal. C.V. p. 141); τοῦτό σε πρ., so nenne ich dich, Xen. Cyr. 7.2.9 ; Folgde : auch τινί τι, Einem Etwas zusprechen, beilegen, Plat. Theaet. 147d u. Folgde ; τοῦτο τοὔνομα προσηγόρευσαν σφᾶς αὐτούς, Pol. 1.8.1.
Strong 4316
to address, greet, salute; hence, to call by name, address, style: c. dupl. acc., pass., He 5:10.†
- 1to address, greet, accost, Lat. salutare, Hdt.: Pass., δυστυχοῦντες οὐ προσαγορευόμεθα in misfortune we are not spoken to, Thuc.
- 2c. dupl. acc. to address or greet as so and so, Δίκαν δέ νιν προσαγορεύομεν Aesch.; τὸν αὐτὸν πατέρα πρ. Xen.: —c. inf., πρ. τινὰ χαίρειν to bid one hail or farewell, Ar.
- 3to call by name, call so and so, τὸν Ἀγαμέμνονα πρ. ποιμένα λαῶν Xen.; τί τὴν πόλιν προσαγορεύεις; Plat.
-
…ἡμέρας τις αὐτῶν νυμφίος γένηται, μετʼ ἐκείνην δεκάτῳ μηνὶ καὶ ἑβδόμῳ δὴ ἃ ἂν γένηται ἔκγονα, ταῦτα πάντα προσερεῖ τὰ μὲν ἄρρενα ὑεῖς, τὰ δὲ θήλεα θυγατέρας, καὶ ἐκεῖνα ἐκεῖνον πατέρα, καὶ οὕτω δὴ τὰ τούτων…
Plato, Republic
-
…πόλεσιν ἄρχοντές τε καὶ δῆμος, ἔστι δὲ καὶ ἐν ταύτῃ ; ἔστι. πολίτας μὲν δὴ πάντες οὗτοι ἀλλήλους προσεροῦσι ; πῶς δʼ οὔ ; ἀλλὰ πρὸς τῷ πολίτας τί ὁ ἐν ταῖς ἄλλαις δῆμος τοὺς ἄρχοντας προσαγορεύει ; ἐν…
Plato, Republic
-
…, ἀγοραστικόν, καπηλικὸν εἴτε αὐτοπωλικόν, ἀμφοτέρως, ὅτιπερ ἂν ᾖ περὶ τὰ τοιαῦτα μαθηματοπωλικὸν γένος, ἀεὶ σὺ προσερεῖς, ὡς φαίνῃ, σοφιστικόν. ἀνάγκη · τῷ γὰρ λόγῳ δεῖ συνακολουθεῖν. ἔτι δὴ σκοπῶμεν εἴ τινι τοιῷδε…
Plato, Sophist
-
…στρέφων ἐν χρόνῳ, πρὸς ἄλληλα κολλῶν τε καὶ ἀφαιρῶν, ἐν δίκῃ που ποιητὴν ἢ λόγων συγγραφέα ἢ νομογράφον προσερεῖς ; τί μήν ; ταῦτα τοίνυν τῷ ἑταίρῳ φράζε. τί δὲ σύ ; πῶς ποιήσεις ; οὐδὲ γὰρ οὐδὲ…
Plato, Phaedrus
-
…ὀρθῶς ἂν λεγόμενον παρασχεῖν. ἀληθέστατα λέγεις. οὐκοῦν καὶ τὸν μαθήματα συνωνούμενον πόλιν τε ἐκ πόλεως νομίσματος ἀμείβοντα ταὐτὸν προσερεῖς ὄνομα ; σφόδρα γε. τῆς δὴ ψυχεμπορικῆς ταύτης ἆρʼ οὐ τὸ μὲν ἐπιδεικτικὴ δικαιότατα λέγοιτʼ ἄν, τὸ δὲ…
Plato, Sophist
-
…ἀνηυφήμησέ τε καὶ τοιαῦτʼ ἄττα εἶπεν, οἷα δὴ εἰώθασιν αἱ γυναῖκες, ὅτι ὦ Σώκρατες, ὕστατον δή σε προσεροῦσι νῦν οἱ ἐπιτήδειοι καὶ σὺ τούτους. καὶ ὁ Σωκράτης βλέψας εἰς τὸν Κρίτωνα, ὦ Κρίτων, ἔφη ,…
Plato, Phaedo
-
…ἓν οὐ τεκτονικὴ οὐδὲ χαλκεία οὐδὲ κεραμεία ἀλλὰ δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη καὶ τὸ ὅσιον εἶναι, καὶ συλλήβδην ἓν αὐτὸ προσαγορεύω εἶναι ἀνδρὸς ἀρετήν εἰ τοῦτʼ ἐστὶν οὗ δεῖ πάντας μετέχειν καὶ μετὰ τούτου πάντʼ ἄνδρα, ἐάν τι καὶ ἄλλο…
Plato, Protagoras
-
…ἐξήμαρτεν καὶ ὁ λογιστὴς ἐξήμαρτεν καὶ ὁ γραμματιστής · τὸ δʼ οἶμαι ἕκαστος τούτων, καθʼ ὅσον τοῦτʼ ἔστιν ὃ προσαγορεύομεν αὐτόν, οὐδέποτε ἁμαρτάνει · ὥστε κατὰ τὸν ἀκριβῆ λόγον, ἐπειδὴ καὶ σὺ ἀκριβολογῇ, οὐδεὶς τῶν δημιουργῶν ἁμαρτάνει…
Plato, Republic
-
…καὶ μητιάασθε ἠέ μιν ἐκ θανάτοιο σαώσομεν, ἦέ μιν ἤδη Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ δαμάσσομεν ἐσθλὸν ἐόντα. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη · ὦ πάτερ ἀργικέραυνε κελαινεφὲς οἷον ἔειπες · ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴσῃ ἂψ ἐθέλεις θανάτοιο…
Homer, Iliad
-
…Αἴας δύνατο, κρατερὴ δʼ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος. ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἀνίαζον ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς, δὴ τότε μιν προσέειπε μέγας Τελαμώνιος Αἴας · διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ ἤ μʼ ἀνάειρʼ, ἢ ἐγὼ σέ · τὰ δʼ αὖ Διὶ…
Homer, Iliad