προσβιάζομαι
προσβιάζομαι, to compel, constrain
Could not find προσβιασαμένου in Logeion dictionaries.
προσβιασαμένου aorist middle participle masculine genitive singular, aorist middle participle neuter genitive singular of προσβιάζομαι
προσβῐ-άζομαι,
- compel, constrain, τινα Ar. Pl. 16, Pl. Ep. 331b; π. ταῦτα push too far, Id. Cra. 410a: abs., use force, Arist. GA 726b8; τῇ συνουσίᾳ Sor. 1.24 (Pass.).
- II π. τόποις προσάντεσι force or storm heights, D.S. 20.39: aor. Pass. προσβιασθῆναι, to be forced or hard pressed, Th. 1.106.
- III assist parturition by straining, Sor. 1.70.
- IV contend in addition, A.D. Synt. 258.6.
προσ·βιάζομαι :
1 faire violence à, violenter, acc. Ar. Pl. 16 ; Plat. Ep. 321b, etc. ; au pass. (part. ao. προσβιασθείς) être contraint par la violence, Thc. 1, 106 ||
2 s’emparer de force de, dat. DS. 30, 39.
προσβιάζομαι, 1) dazu nötigen oder zwingen, τινά, Ar. Plut. 16 ; μὴ ἐθέλοντά γε προσβιαζοίμην, Plat. Ep. VII.321b, vgl. Crat. 410a ; auch pass., προσβιασθέν, Thuc. 1.106.
2) τόπῳ, Gewalt brauchen gegen einen Ort, ihn bestürmen, DS. 20.39.
2) τόπῳ, Gewalt brauchen gegen einen Ort, ihn bestürmen, DS. 20.39.
προσβιάζομαι
fut. άσομαι
- IDep. to compel, constrain, τινα Ar.
- IIaor1 προσβιασθῆναι, in pass. sense, to be forced or hard pressed, Thuc.