προσβιάζομαι

προσβῐ-άζομαι,

• compel, constrain, τινα Ar. Pl. 16, Pl. Ep. 331b; π. ταῦτα push too far, Id. Cra. 410a: abs., use force, Arist. GA 726b8; τῇ συνουσίᾳ Sor. 1.24 (Pass.).
• • II π. τόποις προσάντεσι force or storm heights, D.S. 20.39: aor. Pass. προσβιασθῆναι, to be forced or hard pressed, Th. 1.106.
  • III assist parturition by straining, Sor. 1.70.
  • IV contend in addition, A.D. Synt. 258.6.

προσβιάζομαι, 1) dazu nötigen oder zwingen, τινά, Ar. Plut. 16 ; μὴ ἐθέλοντά γε προσβιαζοίμην, Plat. Ep. VII.321b, vgl. Crat. 410a ; auch pass., προσβιασθέν, Thuc. 1.106.
2) τόπῳ, Gewalt brauchen gegen einen Ort, ihn bestürmen, DS. 20.39.

προσβιάζομαι fut. άσομαι

• • IDep. to compel, constrain, τινα Ar.
  • IIaor1 προσβιασθῆναι, in pass. sense, to be forced or hard pressed, Thuc.