προσκύνησις
προσκύνησις, adoration, obeisance, a salam
Could not find προσκυνήσει in Logeion dictionaries.
προσκυνήσει feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine dative singular of προσκύνησις
προσκυνήσει aorist active subjunctive 3rd singular, future middle indicative 2nd singular, future active indicative 3rd singular of προσκυνέω
προσκῠν-ησις, εως, ἡ,
- adoration, obeisance, Pl. Lg. 887e (pl.); τὰ βαρβαρικά, οἷον προσκυνήσεις Arist. Rh. 1361a36, cf. Phld. Piet. 69 (pl.), Plu. Alex. 54, Arr. An. 4.11.8; π. καὶ ἀσπασμός (in a petitionerʼs letter) PFlor. 296.57 (vi A.D.).
προσκύνησις, εως (ἡ) [ῠ] prosternation, adoration, Plat. Leg. 887e ; au plur. Arstt. Rhet. 1, 5, 9, etc.
Étym. προσκυνέω.
προσκύνησις, ἡ, das Verehren, Anbeten ; Plat. Legg. X.887e ; Plut. u. A.
προσκύνησις
from προσκῠνέω
προσκύνησις, εως,
- adoration, obeisance, a salam, Arist., Plut.