προσκύνησις
προσκύνησις, adoration, obeisance, a salam
Could not find προσκυνήσεις in Logeion dictionaries.
προσκυνήσεις feminine nominative plural, feminine accusative plural, feminine vocative plural of προσκύνησις
προσκυνήσεις future active indicative 2nd singular, aorist active subjunctive 2nd singular of προσκυνέω
προσκῠν-ησις, εως, ἡ,
- adoration, obeisance, Pl. Lg. 887e (pl.); τὰ βαρβαρικά, οἷον προσκυνήσεις Arist. Rh. 1361a36, cf. Phld. Piet. 69 (pl.), Plu. Alex. 54, Arr. An. 4.11.8; π. καὶ ἀσπασμός (in a petitionerʼs letter) PFlor. 296.57 (vi A.D.).
προσκύνησις, εως (ἡ) [ῠ] prosternation, adoration, Plat. Leg. 887e ; au plur. Arstt. Rhet. 1, 5, 9, etc.
Étym. προσκυνέω.
προσκύνησις, ἡ, das Verehren, Anbeten ; Plat. Legg. X.887e ; Plut. u. A.
προσκύνησις
from προσκῠνέω
προσκύνησις, εως,
- adoration, obeisance, a salam, Arist., Plut.