προσκύπτω
προσκύπτω, to stoop to
Could not find προσκύψαντα in Logeion dictionaries.
προσκύψαντα aorist active participle neuter accusative plural, aorist active participle neuter nominative plural, aorist active participle neuter vocative plural, aorist active participle masculine accusative singular of προσκύπτω
προσκύπτω,
- stoop to or over one, ὅταν . . προσκύψασα φιλήσῃ Ar. V. 608; ἔλεγεν ἄττα προσκεκῡφώς Pl. R. 449b; π. τινὶ πρὸς τὸ οὖς lean towards one and whisper in his ear, Id. Euthd. 275e; πρὸς τὸ οὖς cj. in Thphr. Char. 2.10; π. πρός τινα Ath. 5.181f; προσεκεκύφει τῇ γῇ Longin. Rh. p.180 H.
προσ·κύπτω, se pencher vers, Ar. Vesp. 608 ; Plat. Rsp. 449b ; avec πρός et l’acc. Plat. Euthyd. 275e ; Luc. Nec. 21 ; Ath. 181f.
προσκύπτω, sich wohin bücken, neigen ; προσκύψασα φιλήσῃ, Ar. Vesp. 608 ; ἔλεγεν ἄττα προσκεκυφώς, Plat. Rep. V.449b ; πρὸς τὸ οὖς, um ins Ohr zu flüstern, Euthyd. 275e ; vgl. Jacobs Ach.Tat. p. 849.
προσκύπτω
fut. ψω
perf. -κέκῡφα
- to stoop to or over one, Ar.; πρ. τινὶ τὸ οὖς to lean towards one and whisper in his ear, Plat.