προσχέω
προσχέω, to pour to
Could not find προσχοῦν in Logeion dictionaries.
προσχοῦν present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular of προσχέω
προσχοῦν present active infinitive, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular of προσχόω
προσχέω, fut. -χεῶ LXX Le. 1.5:—
- pour to or on, LXX l.c., al., Luc. Sacr. 9 (s. v.l.):—Med., pour water on oneself, Hp. Steril. 230, Diocl. Fr. 139; have poured on one, τὸ θερμόν Arist. Somn.Vig. 457b14, cf. Pr. 875a9:—Pass., Ph. 2.242; προσεχύθη πρὸ τῶν οὔρων αἷμα Aret. SD 2.3.
- II metaph. in Pass., ὑπὸ τοῦ Χρυσίππου προσχυθεὶς ἀδολεσχίας deluged, Gal. 5.318.
προσχέω (f. προσχεῶ, ao. προσέχεα, etc.) répandre sur, dat. Luc. Sacr. 9 ; Arét. Caus. m. diut. 2, 3 ||
Moy.
1 intr. répandre de l’eau sur soi, s’arroser, Hpc. 683, 7 ||
2 tr. répandre sur (qqn) Arstt. Somn. 3, 21, etc. ||
➳ Fut. 2 sg. προσχεεῖς, Spt. Ex. 29, 16 ; 3 pl. προσχεοῦσι, Spt. Lev. 1, 5.
προσχέω, (χέω), dazu-, daran-, dabeigießen, Arist. u. Sp., pass. Luc. sacrific. 9.
Med. sich womit begießen, προσχεομένη καὶ καθαρὴν ἑαυτὴν ποιήσασα, Hippocr.
Med. sich womit begießen, προσχεομένη καὶ καθαρὴν ἑαυτὴν ποιήσασα, Hippocr.
προσχέω
fut. -χεῶ
- to pour to or on, Luc.