προφεύγω

προφεύγω, Hom. only in aor. προὔφῠγον,

• flee forwards, flee away, Il. 11.340, A. Fr. 69.5 (lyr.).
• • II c. acc., flee from, shun, avoid, μένος καὶ χεῖρας Ἀχαιῶν Il. 6.502, cf. 7.309; κακόν 14.81; προφυγὼν ἰοειδέα πόντον Od. 11.107; οὐκ ἂν θάνατον . . προφύγοισθα (Ep. opt.) 22.325, etc.; π. χρέα avoid debts, Hes. Op. 647.

προφεύγω, (φεύγω), intr., vorwärtsfliehen, οὐ γάρ οἱ ἵπποι ἐγγὺς ἔσαν προφυγεῖν, Il. 11.340. – Gew. trans. c. accus., entfliehen, βέλτερον, ὃς φεύγων προφύγῃ κακὸν ἠὲ ἁλῴη, Il. 14.81 ; οὐκ ἂν θάνατόν γε δυσηλεγέα προφύγοισθα, Od. 22.325 ; πόνιον, 11.107 ; μένος καὶ χεῖρας Ἀχαιῶν, Il. 6.502, 7.309 ; χρέα, Schulden vermeiden, Hes. O. 649 ; Aesch. frg. 59.

†προφεύγω

[προ- 1.]

3 sing. aor. subj. προφύγῃ Il. 14.81.

2 sing. opt. προφύγοισθα Od. 22.325.

Pple. προφυγών, -όντος Il. 6.502, Il. 7.309 : Od. 11.107.

Infin. προφυγεῖν Il. 11.340.

• • 1

    To flee Il. 11.340.

  • 2

    To flee from, escape from, escape, elude : μένος καὶ χεῖρας Ἀχαιῶν Il. 6.502. Cf. Il. 7.309, Il. 14.81 : Od. 11.107, Od. 22.325.

προφεύγω

• 1avoid ζώει κάματον προφῠγὼν ἀνιαρόν Παρθ. 1. 19.

προφεύγω , aor. 2 subj. προφύγῃ, opt. 2 sing. προφύγοισθα, inf. προφυγεῖν, part. -ών: flee away, escape, abs., and w. acc.

προφεύγω fut. -φεύξομαι aor2 προὔφυγον

• • Ito flee forwards, flee away, Il.
  • IIc. acc. to flee from, shun, avoid, Hom.