προφεύγω
προφεύγω, to flee forwards, flee away
Could not find προφυγόντος in Logeion dictionaries.
προφυγόντος aorist active participle masculine genitive singular, aorist active participle neuter genitive singular of προφεύγω
προφεύγω, Hom. only in aor. προὔφῠγον,
- flee forwards, flee away, Il. 11.340, A. Fr. 69.5 (lyr.).
- II c. acc., flee from, shun, avoid, μένος καὶ χεῖρας Ἀχαιῶν Il. 6.502, cf. 7.309; κακόν 14.81; προφυγὼν ἰοειδέα πόντον Od. 11.107; οὐκ ἂν θάνατον . . προφύγοισθα (Ep. opt.) 22.325, etc.; π. χρέα avoid debts, Hes. Op. 647.
προ·φεύγω (ao. 2 προὔφυγον)
1 intr. fuir en avant, s’enfuir, Il. 11, 340 ||
2 tr. fuir, échapper à, acc. Il. 6, 502, etc. ; Od. 11, 107, etc. ; fig. Hés. O. 645 ||
➳ Ao. 2 opt. 2 sg. épq. προφύγοισθα, Od. 22, 325.
1. met acc. ontsnappen aan, vermijden:
2. intrans. wegvluchten.
προφεύγω, (φεύγω), intr., vorwärtsfliehen, οὐ γάρ οἱ ἵπποι ἐγγὺς ἔσαν προφυγεῖν, Il. 11.340. – Gew. trans. c. accus., entfliehen, βέλτερον, ὃς φεύγων προφύγῃ κακὸν ἠὲ ἁλῴη, Il. 14.81 ; οὐκ ἂν θάνατόν γε δυσηλεγέα προφύγοισθα, Od. 22.325 ; πόνιον, 11.107 ; μένος καὶ χεῖρας Ἀχαιῶν, Il. 6.502, 7.309 ; χρέα, Schulden vermeiden, Hes. O. 649 ; Aesch. frg. 59.
†προφεύγω
[προ- 1.]
3 sing. aor. subj. προφύγῃ Il. 14.81.
2 sing. opt. προφύγοισθα Od. 22.325.
Pple. προφυγών, -όντος Il. 6.502, Il. 7.309 : Od. 11.107.
Infin. προφυγεῖν Il. 11.340.
- 1
To flee Il. 11.340.
- 2
To flee from, escape from, escape, elude : μένος καὶ χεῖρας Ἀχαιῶν Il. 6.502. Cf. Il. 7.309, Il. 14.81 : Od. 11.107, Od. 22.325.
- 1
προφεύγω
- 1avoid ζώει κάματον προφῠγὼν ἀνιαρόν Παρθ. 1. 19.
προφεύγω , aor. 2 subj. προφύγῃ, opt. 2 sing. προφύγοισθα, inf. προφυγεῖν, part. -ών: flee away, escape, abs., and w. acc.
προφεύγω
fut. -φεύξομαι
aor2 προὔφυγον
- Ito flee forwards, flee away, Il.
- IIc. acc. to flee from, shun, avoid, Hom.