πρώϊμος
πρώϊμος, early
Could not find πρωιμωτάτου in Logeion dictionaries.
πρωιμωτάτου masculine genitive singular superlative, neuter genitive singular superlative of πρώϊμος
πρώϊμος, ον, Ion. πρόϊμος cj. in Call. Fr. 482 (Hermes 24.453):—
- early, of fruits, X. Oec. 17.4, Arist. Pr. 924b5, OGI 56.68 (Canopus, iii B.C.); of winter, Cat.Cod.Astr. 1.172; ὥρη Call. l.c.; also, born early, ἄρνες PCair.Zen. 771.10 (iii B.C.).
- 2 metaph., precocious, π. πονηρία Metrod. Fr. 56. Adv. Comp. -ώτερον PTeb. 27.25 (ii B.C.).
πρώϊμος, ος, ον [ῐ] qui vient de bonne heure, précoce, Xén. Œc. 17, 4 ; Arstt. Probl. 20, 14, 2 ; Geop. 2, 14, 1 ; πρώϊμον ἔτος, Geop. 11, 18, 5, année précoce, c. à d. où les fruits sont précoces ; fig. en parl. de méchanceté, Métrod. (Stob. Fl. 52, 7) ||
Cp. -ώτερος, Geop.
Étym. πρωΐ.
πρώϊμος, = πρωϊνός ; Xen. Oec. 17.4 ; NT u. a.Sp., wie Geop.; im Ggstz von ὄψιμος. – S. auch πρῷμος.
Strong 4406
πρώϊμος
πρώῐμος, ον,
- early, of fruits, Xen.