πρωΐσπορος
πρωΐσπορος, sown
πρωΐ-σπορος, ον,
- sown or to be sown early, Thphr. HP 8.1.3 (Posit. and Comp.).
πρωΐ·σπορος, ος, ον, seul. cp. πρωϊσπορώτερος, qu’on sème de bonne heure, Th. H.P. 8, 1, 3.
Étym. πρωΐ, σπείρω.
πρωΐσπορος, frühzeitig gesät, Theophr.