πρωτόμορος
πρωτόμορος, dying or dead first
πρωτό-μορος, ον,
- dying or dead first, A. Pers. 568 (sed leg. πρωτόμοιρος metri gr.), dub. in Epigr.Gr. 369 (Cotiaeum).
πρωτό·μορος, ος, ον, mort auparavant ou le premier, Eschl. Pers. 568.
Étym. πρ. μόρος.
πρωτόμορος, zuerst sterbend, Aesch. Pers. 560.
πρωτόμορος
πρωτό-μορος, ον,
- dying or dead first, Aesch.