πρωτόπειρος
πρωτόπειρος, making the first trial, a novice
πρωτό-πειρος, ον, (πεῖρα)
- making the first trial, a novice, of a bride, Theopomp.Com. 94; π. τῆς τέχνης Alex. 98.4; πάσης κακοπαθείας Plb. 1.61.4; less freq. εἴς τι, Ach.Tat. 2.37, 38; πρός τι An.Ox. 3.175.
πρωτό·πειρος, ος, ον, qui fait le premier essai ou la première expérience : τινος, Alex. (Com. fr. 3, 422); Pol. 1, 61, 4, de qqe ch. ; εἴς τι, A. Tat. 2, 37, 38, en vue de qqe ch.
Étym. πρ. πεῖρα.
πρωτόπειρος, zuerst erfahrend, den ersten Versuch machend ; κακοπαθείας, Pol. 1.61.4 ; τῆς τέχνης ἑταίρα, Alexis bei Ath. XIII.568a ; selten εἴς τι, Jacobs Ach.Tat. p. 600.