πυρακτέω
πυρακτέω, to turn in the fire, to harden in the fire, char
πῠρακτ-έω,
- turn in the fire: hence, harden in the fire, char, Od. 9.328.
- II burn, Nic. Th. 688.
πυρ·ακτέω-ῶ (seul. impf. ἐπυράκτεον) [ῠ] mettre dans le feu, faire rougir ou durcir au feu, acc. Od. 9, 328.
Étym. π. ἀκτός, vb. d’ἄγω ; sel. d’autres, de *πυρακτός, vb. de *πυράζω.
πυρακτέω, im Feuer herumdrehen, u. so anglühen, härten, ἐπυράκτεον ἐν πυρὶ κηλέῳ, Od. 9.328 ; vgl. Plut. amat. 17 ; anzünden, -brennen, Nic. Th. 688.
πυρακτέω
[app. fr. *πυράζω, vb. fr. πῦρ.]
To bring the influence of fire to bear upon, harden by fire : [ῥόπαλον] Od. 9.328.
πυρακτέω : only ipf. ἐπυράκτεον, I brought to a glow, Od. 9.328†.
πυρακτέω
πῠρ-ακτέω,
fut. -ήσω
ἄγω
- to turn in the fire, to harden in the fire, char, Od.