πυρπάλαμος
πυρπάλαμος, wrought from fire
Could not find πυρπάλαμον in Logeion dictionaries.
πυρπάλαμον masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of πυρπάλαμος
πυρπᾰλᾰμ-ος, ον,
- cunningly wrought from fire, π. βέλος, of the thunderbolt, Pi. O. 10(11).80.
- II πυρπαλάμης· πυρπαλάμους ἔλεγον τοὺς διὰ τάχους τι μηχανᾶσθαι δυναμένους, καὶ τοὺς ποικίλους τὸ ἦθος, Hsch., cf. Eust. 513.30; πυρπαλάμην· ὁ ταχέως τι ἐπινοῶν καὶ παλαμώμενος ἴσα πυρί, Phot.; cf. foreg.
πυρ·πάλαμος, ος, ον [ᾰᾰ] forgé au feu, Pd. O. 10, 96.
Étym. πῦρ, παλάμη.
πυρπάλαμος, feurig geschwungen, βέλος, der Blitz, Pind. Ol. 11.80 ; nach Eust. u. A. feuerschnell wirkend, tätig, auch ποικίλος τὸ ἦθος, listig, verschlagen ; πυρπαλάμη, Suid., ὁ ταχέως τι ἐπινοῶν καὶ παλαμώμενος ἴσα πυρί, soll wahrscheinlich πυρπαλάμης heißen.
πυρπᾰλᾰμος sens. dub.,
- 1of the firehand (Gildersleeve) πυρπάλαμον βέλος ὀρσικτύπου Διός (i. e. ?“firebolt from the hand of”) O. 10.80
πυρπάλαμος
πυρ-πάλᾰμος, η, ον
παλάμη
- wrought from fire, of a thunderbolt, Pind.