σεβίζω

σεβ-ίζω, mostly used in pres.: fut. σεβιῶ D.C. 52.40: aor. ἐσέβισα S. Ant. 943 (anap.), Ar. Th. 106 (lyr.):—Med. and Pass., v. infr.:—

• worship, honour, τινα Pi. P. 5.81, A. Eu. 12; σὸν κράτος Id. Ag. 258, cf. 785 (anap.); σ. τινὰ τιμαῖς, λιταῖς, S. OC 1007, 1557 (lyr.); εὐχαῖσι θεούς E. El. 196 (lyr.); σ. τινὰ πλούτου honour or admire one for it, ib. 994 (anap.); καινὰ λέχη σ. devote oneself to a new wife, Id. Med. 156 (lyr.); εὐσεβίαν σεβίσασα S. Ant. 943 (anap.); σ. βάρη paying my tribute (prob. a dirge) to . ., A. Pers. 945 (lyr., dub. l.):— Pass., σεβιζόμενοι ἐν θυσίαις Pi. I. 5(4).29; σ. ἀνδράσιν ἠδὲ γυναιξίν Emp. 112.8:—also Med. in sense of Act., σ. ἱκέτας A. Supp. 815 (lyr.); δαίμονας ib. 922; οὐδὲν σεβίζει γενεθλίους ἀράς standest not in awe of them, Id. Ch. 912; ἁγὼ σεβισθείς S. OC 636.

σεβίζω, = σεβάζομαι, bes. verehren, bewundern ; Pind. πόλιν, P. 5.75 ; u. pass., σεβιζόμενοι ἐν θυσίαισι, I. 4.29 ; u. Tragg.: ἥκω σεβίζων σὸν κράτος, Aesch. Ag. 249 ; Eum. 12 ; εἰ θέμις καὶ σὲ λιταῖς σεβίζειν, αἰδωνεῦ, Soph. O.C. 1554 ; θεοὺς τιμαῖς, O.C. 1011 ; auch τὴν εὐσεβίαν σεβίσασα, Ant. 934 ; oft Eur., z.B. εἰ σὸς πόσις καινὰ λέχη σεβίζει, Med. 155 ; εὐχαῖς θεούς, El. 196 ; Ar. Th. 106, 674 ; einzeln bei Sp., wie Luc. astrolog. 7 ; τινά τινος, Einen um einer Sache willen, Eur. El. 989. – Eben so auch im med., τοὺς ἀμφὶ Νεῖλον δαίμονας σεβίζομαι, Aesch. Suppl. 900 ; σεβίζου δʼ ἱκέτας σέθεν, 795 ; Ch. 899 ; auch σεβισθείς ist wohl so activ zu nehmen bei Soph. O.C. 642.

σεβίζω

• 1revere σεβίζομεν Κυράνας ἀγακτιμέναν πόλιν P. 5.80 μελέταν δὲ σοφισταῖς Διὸς ἕκατι πρόσβαλον σεβιζόμενοι (sc. ἥρωες) I. 5.29

σεβίζω,

• fut. Attic σεβιῶ: aor1 ἐσέβισα:—like σεβάζομαι, to worship, honour, Lat. revereor, Pind., Trag.; καινὰ λέχη σ. to devote oneself to a new wife, Eur.: —also in Mid., οὐδὲν σεβίζει ἀράς standest not in awe of curses, Aesch.; aor1 pass. part., ἁγὼ σεβισθείς Soph.