σελαγέω
σελαγέω, to enlighten, illume
Could not find σελαγεῖτο in Logeion dictionaries.
σελαγεῖτο imperfect middle-passive indicative 3rd singular of σελαγέω
σελᾰγ-έω, (σέλας)
- enlighten, illuminate, ἀκτὶς ἀελίω σελάγεσκε . . γαῖαν Hymn.Is. 9:—Pass., beam brightly, σελαγεῖτο δʼ ἀνʼ ἄστυ πῦρ E. El. 714 (lyr.); ὄμμα αἰθέρος σελαγεῖται Ar. Nu. 285, cf. 604; also, to be in a blaze, Id. Ach. 924 sq.
- II intr., shine, beam, Opp. C. 1.210, 3.136.
σελαγέω-ῶ [ᾰ]
I tr.
1 faire briller, d’où au pass. briller, Eur. El. 714 ; Ar. Nub. 285, 604 ||
2 brûler, au pass. Ar. Ach. 924, 925 ||
II intr. briller, Opp. C. 1, 210, etc. ||
➳ Part. prés. ion. σελαγεῦντα, Opp. C. 1, 210.
σελαγέω, 1) erhellen, erleuchten, bestrahlen. – Pass. σελαγεῖσθαι, bestrahlt werden, dah. in hellem Glanze stehen, σελαγεῖτο ἀνʼ ἄστυ πῦρ ἐπιβώμιον, Eur. El. 714 ; ὄμμα γὰρ αἰθέρος ἀκάματον σελαγεῖται μαρμαρέαις ἐν αὐγαῖς, Ar. Nub. 286 ; σὺν πεύκαις, 594 ; in hellen Flammen stehen, Ach. 924, κεἴπερ λάβοιτο τῶν νεῶν τὸ πῦρ ἅπαξ, σελαγοῖντʼ ἂν εὐθύς.
2) intr., leuchten, strahlen, schimmern, χαλκὸν σελαγεῦντα, Opp. Cyn. 1.210.
2) intr., leuchten, strahlen, schimmern, χαλκὸν σελαγεῦντα, Opp. Cyn. 1.210.
σελαγέω
σελᾰγέω,
σέλας
- to enlighten, illume:—Pass. to beam brightly, Ar.