στερέμνιος

στερέμνι-ος, α, ον, also ος, ον Aret. SD 2.10:—

• = στερεός, hard, fast, firm, οὐρανός Placit. 2.11.2; φύσις Pl. Epin. 981d; ὠτειλαί Aret. l.c.; σιτίον Ath. 1.10c; τὰ σ. solid food, BKT 3p.20; also τὰ σ. solid objects, Epicur. Ep. 1pp. 9, al. U. (also sg., Id. Nat. 2.3, al.); σ. πύκνωμα Phld. D. 3.11; τὰ -ώτερα D.S. 1.7; σ. κίνησις stable motion, Bito 60.7. Adv. -ίως firmly, κλῖμαξ σ. ἐνδεδεμένη ibid., cf. Hp. Alim. 5.

στερέμνιος, = στερεός, hart, Plat. Epin. 981d ; leibhaftig, Sext.Emp. adv.log. 2.63, wie ib. 65 στερέμνιον σῶμα, Ggstz von εἴδωλον. – Neutr. τὸ στερέμνιον = das Himmelsgewölbe, das Firmament, Scholl. Hom.