συγκόπτω

συγκόπ-τω, pf. -κέκοφα Pl. Tht. 169b, etc.:—

• chop up, X. Cyr. 6.4.3; χειμὼν . . συνέκοψε πάντα καὶ διέλυσε Hdt. 7.34:— Pass., to be broken up, IG 7.303.53 (Oropus); συγκεκομμένα μέρη τοῦ σώματος BGU 1857.10 (i B.C.): metaph., πολλαὶ φιλίαι συνεκόπησαν Luc. Cal. 1.
• • • 2 thrash soundly, τινας Lys. 3.16, cf. Pl. l.c., X. Smp. 8.6, Metag. 9, D. 21.57; ξύλοις τὰς κεφαλάς Duris 67J.; of cocks fighting, v.l. in Aesop. 22 (i p.68 Chambry):—Pass., συγκεκομμένος E. Cyc. 228, cf. X. Cyr. 2.3.20; συγκεκόφθαι Ar. Nu. 1426, etc.; συγκοπῆναι Hyp. Fr. 272a Jensen.
    • 3 Med., beat oneself, lament, Sch. A. Ch. 23.
  • II cut short a sound or word (v. συγκοπή I.2, ΙΙ), D.H. Comp. 16, EM 299.28, etc.:—Pass., τὸ -κεκόφθαι Phld. Po.Herc. 1676.9.
  • III wear out, τὸν μὲν ἀποπνίξας τάχιστα, τοῦ δὲ συγκόψας τὴν δύναμιν Gal. 15.504:—Pass., esp. in pf., to be worn out, suffer from συγκοπή (ΙΙΙ), Thphr. Lass. 2; συγκεκομμένοι τὰ πνεύματα D.H. 5.44; συγκεκ. ὑπὸ τῶν ἀγώνων Plu. Comp.Cim.Luc. 3, cf. Gal. 9.291, 10.846, al.

συγκόπτω, zusammenschlagen, συγκεκομμένος, Eur. Cycl. 227 ; prügeln, μυρίοι μάλʼ εὖ ξυγκεκόφασιν, Plat. Theaet. 169b ; Lys. 3.16 ; οἱ συγκεκομμένοι τοῖς νάρθηξιν, Xen. Cyr. 2.3.20, Dem. u. A. übh. zu Grunde richten, zerstören, χειμὼν συνέκοψε πάντα καὶ διέλυσε, Her. 7.34, κόσμον, zerschneiden, Xen. Cyr. 6.4.3 ; – zusammenziehen, abkürzen, Sp.; ausstoßen ; – zusammenstoßen, -rütteln, wie ein harttrabendes Pferd den Reiter ; dah. ermüden, abmatten, so daß Einer wie zerschlagen ist, συγκεκόφθαι, müde u. zerschlagen sein, Theophr.

συγκόπτω fut. ψω perf. -κέκοφα

• • • 1to break up, cut up, Hdt., Xen.
    • 2to thrash soundly, pound well, Xen.;—Pass., perf. inf. συγκεκόφθαι Ar.; part. συγκεκομμένος Eur.