σύγκοιτος
σύγκοιτος, a bedfellow, partner
σύγκοιτ-ος, ὁ, ἡ,
- bedfellow, Com.Adesp. 1203.7, LXX Mi. 7.5, AP 5.151, 190 (both Mel.), MAMA 1.301 (Phrygia): metaph., σ. γλυκὺν ὕπνον Pi. P. 9.23; ἡ κακία σ. ὀδυνηρά Plu. Virt. et vit. 2.100f.
- II as Adj., of or for sexual intercourse, φίλτρα AP 5.195 (Mel.).
σύγ·κοιτος, ος, ον :
1 compagnon de lit, fig. Pd. P. 9, 42 ; Plut. M. 100f ; subst. ὁ σ. époux, Anth. 5, 152, 191 ; ἡ σ. épouse, Poèt. (Plut. M. 1098b) ||
2 d’époux, d’amant, Anth. 5, 166, 196.
Étym. σύν, κοίτη.
1. bedgenoot.
2. van liefdesmiddeltjes die verleiden tot seks.
σύγκοιτος, Bettgenosse ; ὕπνον, σύγκοιτον γλυκύν, Pind. P. 9.23 ; Ar. bei Poll. 6.158 ; sp.D.
σύγκοιτος
- 1bed companion met. τὸν δὲ σύγκοιτον γλυκὺν παῦρον ἐπὶ γλεφάροις ὕπνον ἀναλίσκοισα P. 9.23
σύγκοιτος
σύγ-κοιτος, ὁ, ἡ,
κοίτη
- a bedfellow, partner, Pind.