συμμαρτυρέω
συμμαρτυρέω, to bear witness with
Could not find συμμαρτυρῶ in Logeion dictionaries.
συμμαρτυρῶ present active subjunctive 1st singular, present active indicative 1st singular of συμμαρτυρέω
συμμαρτῠρέω,
- bear witness with or in support of another, ξυμμαρτυρῶ σοι S. Ph. 438, E. Fr. 319 (συμ-), cf. Th. 8.51; ἐδείκνυε . . βίβλους αὐτῷ συμμαρτυρούσας Gal. 15.444; τι to a fact, Sol. 36, cf. X. HG 3.3.2; σ. τὰ ῥηθέντα τοῖς ἔργοις Isoc. 4.31; folld. by a relat., ὡς . . σύ μοι ξυμμαρτυρῇς οἵα πέφυκα E. Hipp. 286; σ. ὡς . . Id. IA 1158; σ. τινὶ πάντα ὡς ἀληθῆ λέγοι X. HG 7.1.35; σ. τινὶ ὅτι . . Pl. Hp.Ma. 282b: abs., S. El. 1224, BGU 86.40 (ii A.D.).
- 2 Astrol., to be in aspect with, configurate with, Ptol. Tetr. 124.
συμμαρτυρέω, anc. att. ξυμμαρτυρέω-ῶ [ῠ] témoigner avec ou en faveur de : τινί τι, Xén. Hell. 3, 3, 2, donner à qqn un témoignage favorable ; σ. τινι ὅτι, Plat. Hipp. ma. 282b ; σ. τινι ὡς, Xén. Hell. 7, 1, 35, ou abs. σ. ὡς, Eur. I.A. 1158, confirmer la déclaration de qqn en témoignant que, etc. ; avec un relat. ξ. τινι οἷος, etc., Eur. Hipp. 286, attester quel, etc. ; abs. Thc. 8, 51 ; Soph. Ph. 438, El. 1224.
Étym. συμμάρτυρος.
συμμαρτυρέω, Mitzeuge sein, bezeugen, τινί ; Soph. Phil. 436, El. 1215 ; Eur. Hipp. 286, I.A. 1158 ; Thuc. 8.51 ; συμμαρτυρεῖ τὰ ῥηθέντα τοῖς ἔργοις, Isocr. 4.32 ; συμμαρτυρῆσαι δέ σοι ἔχω ὅτι ἀληθῆ λέγεις, Plat. Hipp. mai. 282b ; Xen. Hell. 7.1.35 u. Folgde.
συμμαρτυρέω
fut. ήσω
- to bear witness with or in support of another, c. dat., Soph., Thuc.; τι to a fact, Solon., Xen.; also, σ. τινι πάντα ὡς ἀληθῆ λέγει Xen.