συμμαίνομαι
συμμαίνομαι, to be mad together, join in madness
συμμαίνομαι, pf. 2 συμμέμηνα: aor. συνεμάνην [ᾰ]:—
- to be mad together, join in madness, τινι with one, Luc. Salt. 83, v.l. in LXX 4 Ma. 10.13; ὁ μαινομένοις μὴ συμμαινόμενος οὗτος μαίνεται prov. ap. Suid. s.v. μετὰ γάρ, cf. Gal. Nat.Fac. 1.15: abs., Men. 421.
συμ·μαίνομαι, être fou avec, dat. Luc. Salt. 83 ; Jos. Macc. 10, 13 ; abs. Mén. (Com. fr. 4, 196).
συμμαίνομαι, mit rasen, Luc. salt. 83.
συμμαίνομαι
aor. συνεμάνην
intr. perf. act. συμμέμηνα
- Pass., to be mad together, join in madness, τινι with one, Luc.