συμμάχομαι
συμμάχομαι, to fight along with
Could not find συμμαχομένου in Logeion dictionaries.
συμμαχομένου present middle participle masculine genitive singular, present middle participle neuter genitive singular of συμμάχομαι
συμμᾰχ-ομαι, fut. -οῦμαι X. An. 5.4.10: aor. συνεμαχεσάμην Aeschin. 2.169:—
- fight along with others, to be an ally, auxiliary, Th. 4.44, 8.26, Pl. Lg. 699a, X. HG 3.2.13: c. dat., Id. An. 5.4.10, 6.1.13; τὸ οἰκὸς ἐμοὶ συμμάχεται probability is on my side, Hdt. 7.239; σ. πρὸς τὸν δῆμον against . ., Arist. Pol. 1300a18; σ. τὴν μάχην Aeschin. l.c.—Prose word, συμμαχέω being used by Poets.
συμ·μάχομαι [ᾰ]
1 assister dans un combat, être l’allié de, dat. Plat. Leg. 699a, etc. ||
2 p. ext. assister, être l’auxiliaire de, dat. Hdt. 7, 239 ; Xén. An. 5, 4, 10 ; πρός τινα, Arstt. Pol. 4, 15, 15, contre qqn.
συμμάχομαι, ion. συμμαχέομαι (Her.), dep. med. (s. μάχομαι), mit od. zusammen kämpfen ; Plat. Legg. VIII.699a ; ξίφος συμμεμαχημένον, Luc. Tyrann. 7 ; wozu mit dienen, τοῖς γυναικείοις κόσμοις συμμάχεται Ael. H.A. 4.17, εἰς ὥραν V.H. 2.14.
συμμάχομαι
fut. οῦμαι
aor1 συνεμαχεσάμην
perf. συμμεμάχημαι
- Dep.:— to fight along with others, to be an ally, auxiliary, Xen.: generally, to help, succour, τινι Xen.; τὸ οἰκὸς ἐμοὶ συμμάχεται probability is on my side, Hdt.