συμπαθής
συμπαθής, sympathizing with
Could not find συμπαθέστερόν in Logeion dictionaries.
συμπαθέστερόν masculine accusative singular comparative, neuter accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative of συμπαθής
συμπαθ-ής, ές,
- affected by like feelings, sympathetic, οὐδεὶς ὁμαίμου -έστερος φίλος Pl.Com. 192; σ. ἐστιν ὁ ἀκροατὴς τῷ ᾄδοντι Arist. Pr. 921a36, cf. Pol. 1340a13; πρὸς τὰ γεννηθέντα συμπαθέστεραι μᾶλλον αἱ μητέρες γίνονται [τῶν τιτθῶν] Sor. 1.87, cf. 88.
- 2 exerting mutual influence, interacting, ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα συμπαθῆ Arist. Phgn. 808b19, cf. Epicur. Ep. 1 p.20 U.; νεῦρα ἀλλήλοις σ. AP 11.352 (Agath.); sensitive to influence, τὸ ἐν τῇ καρδίᾳ θερμόν . . -έστατον Arist. PA 653b6, cf. Thphr. CP 1.7.4; of the members of an organism, Hp. Alim. 23, Plot. 4.5.8; ὁ κόσμος σύμπνους καὶ σ. αὐτὸς αὑτῷ Chrysipp.Stoic. 2.264; exciting sympathy, χερῶν σ. ὑπτιασμός Phld. Rh. 1.52 S., cf. D.H. 2.45: Sup., PHerc. 176 p.39 V.
- 3 of planets, in concord, Vett.Val. 37.14; defined by Serapio in Cat.Cod.Astr. 8(4).226.
- II Adv. -θῶς sympathetically, Phld. Lib. p.37 O., Cic. Att. 12.44.1; τῇ σελήνῃ Str. 3.5.8; σ. ἔχειν πρός τινα J. AJ 7.10.5; -έστερον ἐρᾶσθαι Arist. Mir. 846b9, cf. Plu. Lib.educ. 2.3c; -έστατα IG 12(2).58b33 (Mytil., 1 B.C.).
συμ·παθής, ής, ές [ᾰ]
I intr. :
1 qui prend sa part de la souffrance d’autrui, qui éprouve de la compassion, de la sympathie, Plat. com. 2-2, 686 Mein. ||
2 p. ext. qui éprouve les mêmes sentiments que, dat. Arstt. Probl. 19, 40 ; Pol. 8, 5, 13 ; en parl. de choses (âme, corps, Arstt. Physiogn. 4, 2 ; nerfs, Anth. 11, 352) ||
II tr. qui excite la compassion, la sympathie, DH. 2, 45 ||
Cp. συμπαθέστερος, Plat. com. l. c. ; M. Tyr. 7, 4 ; sup. συμπαθέστατος, Arstt. P.A. 2, 7, 19.
Étym. σ. πάθος.
συμπαθής, ές, mitleidend, mitempfindend, gleiche Stimmung od Leidenschaft habend ; Arist. physiogn. 4 ; συμπαθέστερος, Plat. com. fr. inc. 19 ; συμπαθέστατος, Arist. part.anim. 2.7, mitleidig, συμπαθεῖς ποιεῖν τοὺς ἀναγιγνώσκοντας τοῖς λεγομένοις, Pol. 2.56.7, vgl. 10.14.10.
συμπαθής
συμ-πᾰθής, ές
παθεῖν
- sympathizing with, τινί Arist.: absol. sympathetic, Arist.