συμπνέω
συμπνέω, to breathe together with
Could not find συμπνέοντος in Logeion dictionaries.
συμπνέοντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of συμπνέω
συμπνέω, poet. συμ-πνείω Supp.Epigr. 7.12.11 (Susa, i B.C.):—
- breathe together with, τινι M.Ant. 8.54, AP 7.595 (Jul.): metaph., ἐμπαίοις τύχαισι συμπνέων going along with the sudden blasts of fortune, yielding or bowing to them, A. Ag. 187 (lyr.); συμπνέον τῇ ὀργῇ, gloss on ἔγχεος ζακότοιο, Sch. Pi. N. 6.90.
- 2 abs., coalesce, achieve unity, Pl. Lg. 708d, Arist. Pol. 1303a26, Plu. Comp.Lyc.Num. 4; συμπνευσάντων ἡμῶν καὶ Θηβαίων D. 18.168; οἱονεὶ σ. ἐς γάμον Ael. NA 3.44.
συμ·πνέω, souffler ou respirer avec, dat. Anth. 7, 595 ; M. Ant. 8, 54 ; d’où fig. être animé des mêmes sentiments, être d’accord avec, dat. Eschl. Ag. 187 ; Plat. Leg. 708d ; abs. Dém. 284, 17 ; Arstt. Pol. 5, 3, 11 ; εἴς τι, El. N.A. 3, 44, unir ses efforts, conspirer vers un même but.
συμπνέω, (πνέω), zusammen wehen, übertr., bereinstimmen ; ἐμπαίοις τύχαισι συμπνέων, Aesch. Ag. 180 ; Plat. Legg. IV.708d ; συμπνεύσαντες καὶ μιᾷ γνώμῃ χρώμενοι, Pol. 30.2.8 ; οὐκέτι συμπνευσάντων ἡμῶν καὶ τῶν Θηβαίων, Dem. 18.168 ; sich vereinigen, εἴς τι, wozu, z.B. τἰς γάμον, Ael. H.A. 3.44.
συμπνέω
fut. -πνεύσομαι
- 1to breathe together with, τινί Anth.: metaph., ἐμπαίοις τύχαισι σ. to go along with the sudden blasts of fortune, to yield or bow to them, Aesch.
- 2absol. to agree together, conspire, Dem.