συναγωγός
συναγωγός, bringing together, uniting
Could not find συναγωγὸν in Logeion dictionaries.
συναγωγὸν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of συναγωγός
συνᾰγωγ-ός, όν,
- bringing together, uniting, Democr. 164; ἀμφοῖν Pl. Ti. 31c; δεσμοὶ φιλίας σ. Id. Prt. 322c; τὸ σ. ἀνθρώπων εἰς εὔνοιαν Plu. QConv. 2.632e; comprehensive, of the general, David Proll. 165.11: abs., S.E. M. 9.10, etc.
- 2 collecting, ἡ σ. [μέλιτος] μέλιττα Ph. 2.255.
- 3 Subst., = συναγωγεύς I, convener of a σύνοδος, Sammelb. 12 (i A.D.), al.
- II living together, Hsch. s.v. συνέστιοι.
συναγωγός, ός, όν [ᾰ]
1 qui rassemble, qui réunit, gén. Plat. Tim. 31c, Prot. 322c ; Plut. M. 632e ; abs. Sext. M. 9, 10, etc. ||
2 qui se rassemble en troupe, en essaim, Phil. 2, 255 ||
Sup. -ότατος, Arstd. 1, 5.
Étym. συνάγω.
συναγωγός, versammelnd, verbindend ; φιλίας συναγωγοί Plat. Prot. 322c ; δεσμὸν ἐν μέσῳ δεῖ τινα ἀμφοῖν ξυναγωγὸν γίγνεσθαι Tim. 31c ; Sp.
συναγωγός
συν-ᾰγωγός, όν
- bringing together, uniting, Plat.